Dionizy, prawosł. biskup łucki i ostrogski w l. 1412–16, objął katedrę po bpie Sawie, który został usunięty przez metr. Cypriana i synod biskupów w Moskwie w r. 1401 od faktycznych rządów za przewinienia kościelne i wedle uchwały tychże przebywał w Moskwie do swej śmierci w r. 1412, pozostając jednak nominalnie bpem łucko-ostrogskim. D. prawdopodobnie wówczas już zarządzał diecezją łucko-ostrogską. Metropolita Focjusz wyświęcił D-go na bpa w czasie pobytu swego na Wołyniu w r. 1412. D. brał czynny udział wraz z arcybpem połockim Teodozym, bpem czernichowskim Izaacjuszem i in. w złożeniu skargi na metr. Focjusza Witoldowi w r. 1414, w kilkakrotnie zwoływanych soborach w Nowogródku w l. 1414–15, w wyborach Grzegorza Cambłaka na katedrę metropolitalną kijowsko-litewską i w wyświęceniu tegoż wbrew woli patriarchy konstantynopolitańskiego w r. 1415.

Kulczyński I., Appendix ad Specimen Ecclesiae Ruthenicae, Romae 1734, s. 75–6; Stebelski I., Dwa wielkie światła na horyzoncie połockim, Lw. 1866, I 102–3; Diewiatisotletie Prawosławija na Wołyni, 1898, s. 31; Teodorowicz N. I., Gorod Władimir Wołynskij w swiazi s istoriej Wołynskoj eparchii, Poczajew 1893, s. 54.

Wacław Zaïkyn